Sign In   Register

ბლოგები

​ძირითადი ტექსტი (ასეთის არსებობის შემთხვევაში)


როცა გგონია დედამიწა ხელის გულზე გეტევა

​ასევე შესაძლოა, ეს ფოტო იყოს შპარგალკაც, გეოგრაფიის გამოცდაზე

სუპერმენის ბავშვობა

ალბათ არცისე შორს არის დრო, როცა ლევიტაციას ხელოვნური ფრთების გარეშეც შევძლებთ

​ხანდახან რა მარტივია დააბრუნო დრო

დაბრუნება თუ არა, დაზოგვა მაინც, როგორ? მაგალითად მიატოვოთ ამ პოსტის კითხვა, თქვენ ამით ალბათ მთელ წუთს დაზოგავთ :)

ამ პოსტში მინდა ვისაუბრო ქალებზე რომელთა დამსახურებაცაა რომ დღეს დიზაინი გენდერული შეზღუდვებისგან თავისუფალი სფეროა და რომ არა ისინი რეალობა სულ სხვანაირი შეიძლება გვქონოდა.


ლილი რაიხი


ლილი რაიხი იყო პირველი ქალი დიზაინერი გერმანულ ვერკბუნდში ისე როგორც მისი პირველი დირექტორიც. ბევრმა ალბათ არც იცის რომ ლუდვიგ ვან დე როემ ვერც ლილი რაიხამდე და ვერც მის მერე ვერ შექმნა ვერაფერი მნიშვნელოვანი გარდა იმ ცამეტწლიანი პერიოდისა როცა ისინი ერთად მუშაობდნენ. ვან დე როესთან თანამშრომლობისას მათ ერთად შექმნეს ავეჯი გერმანული პავილიონისთვის ბარსელონაში, იგი წლების მანძლზე აფორმებდა ვიტრინებს და აწყობდა გამოფენებს, დააპროექტირა ''სარკეებიანი ოთახი'' შტუტგარდში, ვან დე როეს ამერიკაში ემიგრაციის მერე კი იგი ნაცისტური რეჟიმის მიერ იზოლირებული აღმოჩნდა და მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მალევე გარდაიცვალა.


მარიანა ბრანდტი

მისი ვერცხლის ჩაიდანი ბაუჰაუსის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილ ნაშრომთაგანია რომელიც დღეს ბრიტანეთის მუზეუმშია გამოფენილი. ის იყო პირველი ქალი რომელიც დაუშვეს მეტალის სახელოსნოში რომელიც მათ პირველ ქალ დირექტორადაც იქცა. მარიანა ბრანდტის საფერფლეები, ლამფები, ყავისა და ჩაის კომპლექტური ნაკრებები ბაუჰაუსის საუკეთესო ნიმუშებად მიიჩნევა. სამწუხაროდ მანდ დამოუკიდებელი დიზაინერის კარიერა ვერ შეიქმნა და ცხოვრების ბოლომდე მხოლოდ აკადემიურ საქმიანობას ეწეოდა.

ეილინ გრეი

მისი კარიერა პარიზში ჟან დეზერტის, მამაკაცის სახელით გახსნილი გალერეით დაიწყო. 1920 – 1930 იან წლებში ეილინმა პარზში რიუ დე ლოტას ქუჩაზ ეგააფორმა ბინა რომელშიც  როგორც ავეჯი ისე ლამფები თუ კედლის პანელები თავისი საყვარელი გეომეტრიული ორნამენტებით  დააპროექტირა, სამწუხაროდ მძიმე პირობებში მუშაობისასა ალერგიული ფონი გაუმძაფრდა და იძულებული გახდა შეეწყვიტა საქმიანობა. მიუხედავად ამისა 1937 წელს ლე კორბუზიემ იგი პარიზის გამოფენაზე მიიწვია სადაც წარდგა კიდეც თავისი ნამუშევრებით. თანამედროვეები მას მოდერნიზმის საკვანძო ფიგურად მიიჩნევდნენ თუმცა მეორე მსოფლიო ომმა მისი დიდება დავიწყებას მისცა. წარმატება და სახელი ლე კორბუზიესა და მალე სტივენსს შორის გადანაწილდა მისი სახელი კი დიდი ხნით დავიწყებას მიეცა.

შარლოტა პერიანი

1927 წელს ლე კორბუზიემ ცხვირ წინ მიუჯახუნა კარი სიტყვებით ''ჩვენ აქ ბალიშებს არ ვკერავთ" , მაშინ იგი 24 წლის იყო, იმავე წელს შარლოტამ შექმნა ''კაფე სახურავის ქვეშ" რომლის სასტუმრო ოთახი ალუმინის, მეტალისა და მინისგან დააპროექტირა. კორბუზიემ მოუბოდიშა რის შემდეგაც მათ არა ერთ პროექტზე იმუშავეს ერთად. შარლოტამ შექმნა მეტალის ქრომირებული ჩიბუხები; გააფორმა 1937 წლის პარიზის გამოფენა; სათხილამურო კურორტი სავოიაში და ოთახები Cite Universitaire-ში; დაინტერესებული იყო აღმოსავლეთით; იცოცხლა თითქმის ას წლამდე და დაარსა ბრენდი Cassina.


რეი იმზი

იგივე ალექსანდრა ბერენისი.  ქალი, რომელმაც როგორც ამბობენ Time-Life chair დამოუკიდებლად დააპროექტირა თუმცა მთელი ცხოვრება ქმრის და კორპორაციის ჩრდილში გაატარა. ჩარლზ იმზმა ერთ-ერთ გვიანდელ ინტერვიუში თმეუღლეზე თქვა:'' მართალია ვამბობ რომ ეს მე გავაკეთე, სინამდვილეში კი მან ჩემზე არანაკლები გააკეთა, უბრალოდ მისი წვლილი და სახელი კორპორაციის სახელით იჩრდილება''. ის იმაზე მეტი იყო ვიდრე თავისი მეუღლის ასისტენტი.ხატავდა და  მუშაობდა ტექსტილზე რომლის არა ერთი კოლექციაც შექმნა.